Դինո Բուցատի « Առնետները» կամ ԱՌՆԵՏ՝ մարդու տեսակ

Հանգիստ նստած էի եւ հասկացա, որ պետք է կարդամ, բայց ինչ՞ հանկարծ մեր դպրոցի ուսուցչուհիններց մեկի բլոգում տեսա շատ հետաքրքիր թվացող պատմվածք (առաջին հերթին ինձ գրավեց գրողի անունը՝ Դինո Բուցատի, եւ պատմվածքի վերնագիրը՝«Առնետները») Սկսեցի կարդալ: Կարդացի վերջացրի եւ հասկացա, որ անպայաման պետք է արտահայտեմ այն, ինչ զգում եմ պատմվածքը կարդալուց հետո: Զգում եմ այն, ինչ հիմա կհանձնեմ ձեր դատին:

Գրվածքն իրոք, որ շատ պարզ էր, բայց միեւնույն ժամանակ բարդ: Կարդում ես ու ասում՝ դե առնետի, տան հանգստի ու ամառանոցի մասին է էլի, բայց երբ մի փոքր սկսում ես խորանալ գրվածքի ասելիքի մեջ, պատկերացումներդ փոխվում են: Հասկանում ես, որ պատմվածքը վախի, անգործության, տագնապի մասին է: Այն վախի, որոնք առաջացնում էին առնետները, բայց դրանք սովորական առնետներ չէին, դրանք վախի առնետներն էին, որոնք ստիպում էին մարդուն համակերպվել եւ վախենալ կորցնելուց հենց իրենց՝ առնետներին:

Առնետներին կարելի է համարել նաեւ թշնամի՝ մարդու թշնամի: Առաջին հերթին նրա համար, որ կա մարդկանց մի խումբ, որոնք պատկանում են առնետների դասին (քիչ հետո կխեսեմ նաեւ այդպիսի մարդկանց ամսին), եւ իրոք, դրանք էլ են թշնամի այնպիսի թշնամի, որոնց վախենում ես կորցնել, քանի որ հենց նրանց հետ մրցակցությունից ես կարողանում հասնել ավելիին, լինել ավելի ուժեղ, եւ հենց այդ առնետներն են քեզ օգնում ապրել, եթե դու հրաժարվես նրանցից, ապա կհրաժարվես նաեւ հեղինակությունից, ինքնավստահությունից: Իսկ մյուս կողմից առնետները կրծող են, առաջացնում են զզվանք, աշխարհիս երեսին չեմ ճանաչում այնպիսի մեկին, որ առնետին համարի սիրելի արարած:

Ի վերջո վերադառնամ բուն թեմային: Ինչպես հասկացանք, գրվածքը առնետների, թշնամանքի, վախի մասին էր: Այս երեւույթները համախբելով՝ հեղինակը ցանկանում էր ասել, որ պետք չէ վախենալ կորցնելուց… Հիմա կզարմանաք եւ կասեք ընդամնեը այդ մեկ տողը՞, խորհուրդ կտամ կարդալ եւ դուք էլ համաձայն կլինեք ինձ հետ, համենայն դեպս ես՝ միգուցե սխալ, միգուցե ճիշտ, ենտատեքստը հասկացա այդպես:

Խոսեցի պատմվածքում տեղ գտած երեք երեւույթներից միայն մեկի (այսինքն՝ երկուսի, քանի-որ առնետին ես ինքս համարեցի թշնամի, ստացվում է, որ խեսել եմ նաեւ թշնամանքի մասին), առնետի՝ թշնամանք,իսկ  վախի մասին, կփորձեմ հիմա ներկայացնել:

Վախը մարդկային հոգեբանության մեջ մի երեւույթ է, ոմանք վախենում են միջատներից, ոմանք առնետներից, բարձրությունից, ոմանք էլ՝ կորցնելուց (սրա մասին արդեն խոսել եմ): Վախը մի երեւույթ է, որը սահմանափակում է մարդու ազատությունը, չի թողնում օգտվել ու ապրել ազատ, որովհետեւ ամեն պահ հոգումդ առաջանում է վախի զգացումը: Չեմ ցանկանում հոգեբանական վերլուծություն անել եւ ավելի խորանալ «վախ» հասկացության մեջ, ուղղակի պետք է կարողանալ հաղթահարել այդ երեւույթը եվ հետեւել տվյալ խոսքերին՝ «Վախի պատճառն անհայտությունն է»՝ սրանով ամեն ինչ ասված է:

Այսքան գրեցի, եւ ինձ թվում է, որ կառաջացնի հետաքրքրություն Դինո Բուցատիի՝

 « Առնետները» պատմվածքի նկատմամբ եւ հոսով եմ, որ կկարդաք, համոզված եմ, որ այն ձեզ դուր կգա:

 

 

 

 

 

 

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s